भारुड

माझे कुळीची कुळस्वामिनी ।
विठाई जगत्रय जननी ।
येई वो पंढरपूरवासनि ।
ठेवीले दोन्ही कर जघनी ।
उभी सखी सजनी ॥ १ ॥
येई पुंडलिक वरदायिनी ।
विश्वजननी । रंगा येई वो ॥ धृ. ॥
मध्ये सिंहासन घातले ।
प्रमाण चौक हे साधले ।
ज्ञान कळस वर ठेवले ।
पूर्ण भरियले । धूप दाविले दंड ।
सुवासे करूनि ॥ २ ॥
सभा मंडपो शोभला ।
भक्ती चांदवा दिधला ।
उदो उदो शब्द गाजला ।
रंग माजला ।
वेद बोलला । मूळचा ध्वनि ॥ ३ ॥
शुक सनकादिक गोंधळी ।
जीव शीव घेऊनी संबळी ।
गाती हरीची नामावळी
मातले बळी ।
प्रेमकल्लोळी । सुखाचे सदनी ॥ ४ ॥
ऎसा गोंधळी घातिला ।
भला परमार्थ लुटिला ।
एका जनार्दनी भला ।
ऎक्य साधिला ।
ठाव आपुला । लाभ त्रिभुवनी ॥ ५ ॥